✨ Welkom bij Nieuwtjes, weetjes en wondertjes ✨

Hier lees je alles wat speelt bij Kapsalon ’t Scherke en Soulbrand Atelier: van salonnieuws, nieuwe behandelingen en aangepaste openingstijden tot bijzondere creaties en andere leuke ontwikkelingen.

Iedereen werkte op mijn zenuwen… gelukkig heb ik een kosmisch alibi 🌙

Ken je dat? Zo'n week waarin werkelijk álles nét iets harder binnenkomt dan normaal? Mensen praten te veel, geluiden zijn te hard en dingen waar je normaal je schouders over ophaalt, staan ineens pontificaal midden in je irritatiezone.

Nou, welkom in mijn afgelopen week. 😂

Ik vond opvallend veel mensen irritant. Dingen duurden te lang, sommige gesprekken hadden van mij na drie zinnen al feestelijk afgesloten mogen worden en mijn lontje was niet bepaald van industriële lengte. Ik begon me serieus af te vragen of het aan mijn hormonen lag, aan mijzelf, aan de stand van de maan of dat de complete mensheid gewoon collectief vervelend was geworden.

En toen kwam zondag.

Ik had mezelf een rustige dag beloofd. Lekker thuis, Sam erbij, koffie erbij en achter de computer verder met allerlei nieuwe dingen waar ik momenteel mee bezig ben. Want ik ben de laatste tijd min of meer per ongeluk een compleet nieuwe digitale wereld binnengelopen. AI, automatiseringen, API's, koppelingen, Meta en nog een hele verzameling termen waarvan ik een paar maanden geleden waarschijnlijk had gedacht dat het exotische cocktails waren.

Ik vind het ontzettend leuk en interessant, maar soms ook behoorlijk ingewikkeld. Zondag was zo'n dag waarop iets waar ik mee bezig was maar niet wilde lukken. En natuurlijk zie je dan filmpjes op internet waarin iemand vrolijk vertelt dat het allemaal héél eenvoudig is. Drie klikken hier, vinkje daar en klaar.

Nou, bij mij dus niet. 😂

Op een gegeven moment dacht ik: waarom zegt die man dat dit in tien minuten geregeld is terwijl ik inmiddels het gevoel heb dat ik een halve IT-opleiding achter de kiezen heb?

Maar eigenlijk was die hele zondag helemaal niet mislukt. Integendeel. Ik heb ontzettend veel gezien en geleerd. Ik weet van mezelf dat nieuwe dingen me in het begin een beetje zenuwachtig kunnen maken. Ik heb zo vaak iets gehad waarvan ik dacht: dit ga ik werkelijk nóóit begrijpen. En een jaar later keek ik erop terug en dacht ik: waarom vond ik dit eigenlijk zo moeilijk?

Zo werkt het blijkbaar bij mij. Eerst snap ik er geen bal van, dan word ik zenuwachtig, vervolgens ga ik erin duiken, daarna word ik eigenwijs en uiteindelijk snap ik het. En als het eenmaal zover is, doe ik waarschijnlijk alsof het nooit moeilijk is geweest. 😂

Er borrelt achter de schermen dus van alles. Wat precies, dat vertel ik lekker nog niet. Sommige dingen zijn veel leuker als ze eerst rustig mogen groeien voordat de hele wereld zich ermee gaat bemoeien.

Voor een aantal van die projecten had ik trouwens een Meta-account nodig. En daar heb ik behoorlijk over zitten twijfelen, want ik was twee jaar geleden juist gestopt met Facebook en ik miste het eigenlijk totaal niet. Uiteindelijk heb ik toch besloten het weer te nemen, omdat ik verder wil met mijn plannen.

Dus jawel: ik heb weer Facebook.

Met momenteel precies nul vrienden.

Eigenlijk heerlijk overzichtelijk en verrassend weinig verschil met het echte leven. 🤣🤣🤣

Messenger heb ik er ook maar weer bij gezet en tot mijn eigen verbazing vind ik het stiekem nog best leuk om weer een beetje rond te kijken. Kijk mij eens modern doen. En straks begrijp ik al die digitale toestanden ook nog.

Alleen werd mijn rustige zondag ondertussen muzikaal begeleid door iemand uit de straat die kennelijk had besloten dat wij dringend behoefte hadden aan een eigen openluchtfestival. Met bas. Heel. Veel. Bas.

BOEM. BOEM. BOEM.

Ik ben echt geen zeurpiet en ik hou absoluut van muziek, maar als je organen zelfstandig beginnen mee te bewegen, zijn we wat mij betreft de categorie achtergrondmuziek wel voorbij. Daar kreeg ik dus ook nog hoofdpijn van en ergens halverwege de dag dacht mijn hoofd nog maar één ding:  echt iedereen werkt weeeeeer gigantisch op mijn zenuwen.

Dus natuurlijk moest ik daarna weten of ik daar toevallig een kosmisch alibi voor kon vinden.

En jawel hoor. 😂🌙

We zitten volop in het Weegschaal-seizoen. Dat klinkt op zichzelf nog heel gezellig, want Weegschaal draait astrologisch om harmonie, balans, schoonheid en verbinding. Alleen was er bij mij van die harmonie vorige week niet overdreven veel te merken.

Ondertussen loopt Venus retrograde door Schorpioen. Venus gaat astrologisch niet alleen over liefde en relaties, maar ook over wat je waardevol vindt, waar je plezier uit haalt, schoonheid, geld en de vraag of iets nog wel bij je past. Een retrograde periode wordt juist gekoppeld aan opnieuw bekijken, heroverwegen en jezelf afvragen: wil ik dit eigenlijk nog wel? Is dit het geld waard? Past dit bij wat ik aan het bouwen ben? Moet ik hiermee doorgaan of juist niet?

Nou, zet maar een vinkje achter mijn naam. 😂

En Mercurius staat ook in Schorpioen, wat weer past bij diep nadenken, onderzoeken, dingen tot op de bodem willen uitzoeken en niet tevreden zijn voordat je begrijpt hoe ieder tandwieltje werkt. Dat klinkt prachtig spiritueel, totdat dat tandwieltje niet doet wat jij wilt. Dan verandert mijn persoonlijke ontwikkeling vrij snel in: waarom doet dat k*tding het nou weer niet?!

Kosmisch alibi goedgekeurd. ✔️

 

Gelukkig was er afgelopen week ook iets waar ik alleen maar ontzettend blij van word, want met Sam gaat het écht heel goed. Zijn pootjes genezen prachtig. Eén poot blijft nog een beetje achter, maar dat was ook degene die er het ergst aan toe was. Hij heeft bovendien nog een paar weken antibiotica te gaan, dus zijn lijf krijgt rustig de tijd om verder te herstellen.

Maar het mooiste zie ik eigenlijk niet eens aan zijn pootjes. Ik zie het aan Sam zelf. Hij wordt weer levendig, heeft weer zin om mee te gaan en geniet weer van zijn wandelingen. We gaan inmiddels weer een paar keer per week lekker naar het bos en ik zie mijn oude Sam steeds verder terugkomen.

En in het bos heeft meneer het druk.

Heel druk.

Want blijkbaar ligt de complete bosbodem vol e-mail.

Hier even snuffelen, daar nog een berichtje lezen, bij een boom uitgebreid controleren wie er langs is geweest en drie meter verderop kennelijk een dringend antwoord dat absoluut niet tot morgen kan wachten. Soms hangt hij minutenlang met zijn neus boven één plek en dan vraag ik me serieus af wat daar in vredesnaam allemaal staat.

Waarschijnlijk iets als:

Knappe Sam, ik was hier. Groet, hitsige Teckel.🐾😂

Kleine hondjes vindt hij trouwens geweldig. Alleen is Sam sociaal gezien soms een beetje een verwarde jongen. Eén klein hondje is hartstikke leuk. Twee ook nog. Maar soms komt er ineens een compleet comité op hem afrennen en dan staat daar mijn enorme Cane Corso stokstijf stil alsof zijn besturingssysteem is vastgelopen.

Als ik dan zeg: “Ga je mee, jongen?”, weet hij niet hoe snel hij achter me aan moet lopen.

JA. GOED PLAN. WEGWEZEN HIER.

En tegelijkertijd luistert hij in het bos fantastisch. Ik merk aan alles hoeveel plezier hij weer heeft in het snuffelen, ontdekken en gewoon lekker buiten zijn. Daar word ik zó blij van. ❤️

De herfst maakt die wandelingen trouwens nog leuker. We hebben de prachtigste paddenstoelen gezien en ik loop inmiddels met een persoonlijke missie door het bos: ik wil eindelijk die échte rode paddenstoel met witte stippen vinden. De officiële kabouterpaddenstoel. 🍄

Tot nu toe: niets.

Ik begin te vermoeden dat alle vliegenzwammen in Bergen op Zoom een groepsapp hebben waarin mijn wandelroute wordt gedeeld.

Ze komt eraan. Verstoppen!

Maar ik geef niet op.

We hebben ondertussen wel tamme kastanjes geraapt en die gaan vandaag lekker gepoft worden. En alsof het herfstgehalte nog niet hoog genoeg was, had mijn moeder ook nog een heerlijke omgekeerde appeltaart in een koekenpan gemaakt. Gekarameliseerde appels met zo'n luchtige koek erbovenop. Hmmmmmmm😍

En natuurlijk slagroom. Want laten we niet ineens onverantwoord gezond gaan doen. 😂

Sommige dingen vragen gewoon om slagroom. Volgens mij staat dat ergens in de astrologie. En zo niet, dan voeg ik het zelf toe: Venus in Schorpioen: gun uzelf slagroom.

Tussen het knippen, kleuren, boswandelen, kastanjes rapen, nieuwe digitale werelden ontdekken en af en toe iemand uit mijn irritatiezone proberen te houden, kun je op mijn website natuurlijk nog steeds gratis een kaartje trekken. Gewoon voor de lol, uit nieuwsgierigheid of omdat je soms nét even benieuwd bent wat er naar boven komt.

Misschien moet ik er vandaag zelf ook maar weer eentje trekken.

Mijn vraag weet ik al:

“Wordt iedereen deze week weer een beetje normaal?”

Al vermoed ik dat de kaarten antwoorden:

Misschien ligt het toch een héél klein beetje aan jou, Patricia.

Brutaal spul. 😂

Maar vandaag voelt gelukkig alweer heel anders. Ik werd wakker na een goede nacht slapen, Sam naast me, koffie op bed en mijn hoofd alweer vol ideeën.

En eigenlijk vind ik dat achteraf het mooiste van zo'n week. Niet alles hoeft onmiddellijk te lukken. Een dag waarop iets niet lukt, kan nog steeds een dag zijn waarop je ontzettend veel hebt geleerd. Iedere keer dat ik iets begrijp wat gisteren nog abracadabra was, wordt mijn wereld weer een stukje groter.

Dus we gaan gewoon weer verder. Nieuwsgierig blijven, nieuwe dingen leren, af en toe op ons gezicht gaan en daarna opnieuw proberen.

En mocht deze week tóch iedereen weer op mijn zenuwen werken?

Dan kijk ik eerst even naar de planeten.

Je moet tenslotte iemand de schuld kunnen geven. 🌙😂

Volle maan, een herstellende patiënt & iets nieuws bij ’t Scherke 🌕🐾🔮

Het wordt alweer vroeger donker buiten. De avonden worden langer, de kaarsjes mogen weer aan en als je de afgelopen dagen naar boven hebt gekeken, kon je er bijna niet omheen: wat staat die maan prachtig aan de hemel. 🌕

En vandaag is het volle maan.

Zo’n avond waarop de wereld buiten nét een beetje anders lijkt. Een mooi moment dus om jullie weer eens even bij te praten vanuit ’t Scherke.

🐾 Eerst onze patiënt…

Wie hier regelmatig komt, weet natuurlijk precies over welke patiënt we het hebben.

Onze grote zwarte assistent, handdoekendief, klantencontroleur en onofficiële bedrijfsleider: Sam. 😂

Na alle ellende met zijn oren en zijn pootjes gaat het gelukkig echt de goede kant op. Alles is mooi aan het indrogen en herstellen en misschien nog wel het fijnste teken van allemaal: de praatjes komen terug.

De handdoeken zijn weer vogelvrij, balletjes worden weer enthousiast aangedragen en meneer begint zich steeds meer te gedragen alsof hij hier persoonlijk de tent runt.

Kortom: we krijgen onze Sam weer terug. ❤️

En daar wordt zijn baasje natuurlijk héél erg blij van.

🌙 En nog iets leuks voor de donkere dagen…

Wie mij een beetje kent, weet inmiddels dat stilzitten niet helemaal mijn sterkste kant is. 😇

Dus heb ik voor deze herfst iets leuks toegevoegd aan de website van ’t Scherke.

Een klein hoekje waar je helemaal gratis tarotkaarten kunt trekken. 🔮✨

Gewoon omdat het leuk is. Omdat een kaart je soms precies dát inzicht geeft waar je even iets aan hebt. Omdat je jezelf erin herkent, erover na gaat denken of er juist om moet lachen omdat hij akelig goed lijkt te passen.

En soms is het gewoon heerlijk om even een momentje voor jezelf te nemen.

🔮 Trek jouw gratis dagkaart

Misschien zit je met iets in je hoofd. Misschien heb je helemaal geen vraag. Of misschien ben je gewoon nieuwsgierig welke kaart er vandaag voor jou tevoorschijn komt.

Trek je kaart, draai hem om en ontdek wat hij jou vandaag te vertellen heeft.

👉 Trek mijn gratis dagkaart

❤️ Of… wat speelt er in de liefde?

Want daar hebben we natuurlijk óók iets voor. 😉

Je kunt op de website ook gratis een liefdeslegging doen.

Voor de verliefden.
Voor de twijfelaars.
Voor de “wat bedoelde hij/zij dáár nou weer mee?”-gevallen. 😂
Voor wie single is.
En voor iedereen die gewoon nieuwsgierig is naar wat de kaarten te vertellen hebben.

Een paar kaarten, een moment voor jezelf en misschien ineens zo’n klein stukje herkenning waarvan je denkt:

Hé… interessant.

👉 Doe mijn gratis liefdeslegging ❤️

🌕 Een beetje extra gezelligheid bij ’t Scherke

Dus nu de avonden weer langer worden, de kaarsjes aangaan en de volle maan boven ons staat, hebben we er bij ’t Scherke gewoon iets leuks bij.

Kop koffie of thee erbij, lekker op de bank en trek eens een kaartje.

Ik waarschuw alvast: het kan behoorlijk verslavend leuk zijn. 😂🔮

Veel plezier!

Liefs,
Patricia & Sam 🐾

Vanuit ’t Scherke, waar de haren geknipt worden, Sam de handdoeken steelt en tegenwoordig zo nu en dan ook de tarotkaarten op tafel verschijnen. ✂️🐾🔮

Update uit de ziekenboeg: de patiënt heeft weer praatjes 🐾💛

Na alle spanning van gisteren kwam er vannacht eindelijk iets waar we na weken slecht slapen allebei héél hard aan toe waren: rust.

Maar voordat het zover was, heeft Sam gisteravond nog behoorlijk last gehad van de narcose. En eigenlijk is dat ook niet zo gek, want hij is tijdens alle onderzoeken en behandelingen best een tijd onder zeil geweest.

Hij was misselijk, zijn buik was van slag en hij wilde vooral naar buiten. Dus hebben we samen bijna een uur in de tuin gezeten. Sam lekker in de frisse lucht en ik ernaast. Geen haast, gewoon wachten tot dat grote lijf een beetje tot rust kwam.

En op een gegeven moment veranderde er iets. Hij stond op, liep naar de achterdeur en wilde eigenlijk maar één ding:

“Zo. Klaar. We gaan naar bed.” 😂

En dat hebben we gedaan.

En niet een beetje ook.

Sam en ik zijn allebei compleet van de wereld geweest en hebben de hele nacht doorgeslapen. Geen nachtelijke controles, geen gedoe. Gewoon stilte. Heerlijk.

En vanochtend werd ik wakker met een hond die duidelijk een stuk comfortabeler is. Hij drinkt weer uit zichzelf, heeft lekker gegeten en zijn antibiotica is zonder enig protest verdwenen in een stukje gebraden kipfilet.

Medicijnen innemen blijkt namelijk helemaal geen probleem, zolang de apotheek maar een vleeswarenafdeling heeft. 😂

Zijn oortjes zien er al veel rustiger en schoner uit en ook zijn poten lijken eindelijk wat tot bedaren te komen. Hij blijft er veel beter vanaf.

Waarschijnlijk heeft die flinke oorontsteking hem veel meer pijn en onrust gegeven dan we konden zien. Met de behandeling, antibiotica en pijnstilling lijkt er nu eindelijk rust in dat grote lijf te komen. 💛

Vanmorgen vond ik het daarom een uitstekend idee om zijn vier poten, op advies van de dierenarts, nog even met aluuspray te beschermen.

Sam dacht daar duidelijk anders over.

Dus daar ging hij.
Door de tuin.

En daar ging ik achteraan.

Net uit de douche, in een dikke ochtendjas, handdoek op mijn hoofd en de spuitbus in mijn hand. 😂

Ik weet niet wat de buren eventueel gezien hebben, maar ik wil bij deze benadrukken dat alles onder controle was.

Nou ja... uiteindelijk.

Missie geslaagd: vier poten ingespoten. ✔️🐾

Daarna heeft meneer nog lekker gedronken, een klein mergkoekje gekregen en inmiddels ligt hij alweer heerlijk op zijn kussen te slapen.

En ik? Ik ben vooral ontzettend dankbaar.

Vandaag doen we helemaal niks bijzonders. Ik ga zo eerst een voorraad gebraden kipfilet en ander strategisch medicijn-verstopmateriaal inslaan. Inmiddels begin ik me een beetje de drugsbaron van de vleeswarenafdeling te voelen. 😂

“Psst... mevrouwtje... nog een onsje kipfilet? Ik heb thuis iemand die drie keer per dag moet worden bevoorraad.”

En daarna wordt het bank, dekentjes, serie of film en vooral héél veel rust.

Na de afgelopen weken is een doodsaaie zaterdag ineens ongeveer het mooiste wat er bestaat.

De ziekenboeg blijft voorlopig geopend, maar de patiënt heeft weer praatjes. En dat horen we héél graag. 🐾💛

Liefs Patricia en Sam

✂️ Even iets belangrijks over afspraken

Mijn salon is bewust persoonlijk en huiselijk. We drinken een bakje koffie, maken een praatje en soms worden er heel persoonlijke verhalen gedeeld. Dat warme contact vind ik juist één van de mooie en ouderwetse kanten van mijn vak.

Maar hoe vertrouwd en vriendschappelijk het contact soms ook voelt: ik ben tijdens een afspraak aan het werk en de salon is mijn onderneming. Een fijne band met elkaar verandert een zakelijke afspraak niet in een vrijblijvende afspraak.

Wanneer je bij mij reserveert, houd ik die tijd speciaal voor jou vrij. Soms een half uur, soms meerdere uren. Zonder bericht niet komen opdagen vind ik dan ook ronduit asociaal. Mijn tijd is niet minder waardevol dan die van een ander.

Bij een no-show worden daarom kosten voor de gereserveerde behandeling in rekening gebracht volgens mijn no-showbeleid. Een afspraak komt van twee kanten: jij mag erop vertrouwen dat ik voor je klaarsta en ik mag erop vertrouwen dat jij komt of tijdig laat weten dat het niet lukt. 

Wordt een verschuldigde rekening niet betaald, dan kan uiteindelijk een formele incassoprocedure volgen. En wanneer betaling bewust wordt geweigerd, de verantwoordelijkheid voor de no-show bij mij wordt neergelegd of ik onheus word behandeld omdat ik mijn beleid toepas, worden er geen nieuwe afspraken meer aangenomen.

Dat is geen straf. Het is een grens.

Gezellig, persoonlijk en vertrouwd? Absoluut. ❤️
Maar mijn werk blijft mijn werk en gereserveerde tijd blijft gereserveerde werktijd.

Gelukkig gaat dit bij verreweg de meeste klanten altijd keurig. En daar ben ik ontzettend blij mee. ✂️🌿

Liefs P🌸

De nazomer is begonnen 🍃✂️

De kinderen zijn weer naar school en het gewone ritme keert terug. Zolang de thermometer geen nieuwe tropische ambities krijgt, werk ik weer volgens mijn normale tijden. Het tropenrooster mag voorlopig de kast in. 😉

Mijn agenda is nog altijd gezellig vol — soms zelfs iets gezelliger dan gepland. Daarom geldt er momenteel een klantenstop. Zo kan ik voldoende tijd blijven reserveren voor mijn vaste klanten. Of iemand nu komt voor een haarbehandeling, massage, harsbehandeling of een persoonlijk gesprek: bij ’t Scherke is daar alle rust, aandacht en discretie voor.

Wil je in de toekomst klant worden? Stuur gerust een berichtje. Dan zet ik je op de wachtlijst en neem ik contact met je op zodra er ruimte ontstaat.

Voor mijn vaste klanten verandert er niets, behalve mijn eeuwige advies: plan je afspraak op tijd. 💛

Op naar een mooie nazomer in de salon!

Liefs,
Patricia