Nieuwe maan in Tweelingen, Mercurius retrograde en waarom ik tegenwoordig een gezonde dosis wantrouwen heb tegenover slangen, hittegolven en het universum
De nieuwe maan in Tweelingen staat voor de deur.
Een periode van nieuwe ideeën, nieuwe plannen, nieuwe gesprekken en frisse energie.
Oftewel: de tijd van het jaar waarin je denkt dat je leven eindelijk overzichtelijk wordt.
En precies op dat moment besluit Mercurius alvast warm te draaien voor zijn volgende retrograde-periode.
Het universum heeft humor.
Daar ben ik inmiddels wel achter.
Tweelingen is nieuwsgierig, speels en enthousiast.
Dat merk je ook aan jezelf.
Je krijgt ineens zin in nieuwe plannen.
Nieuwe projecten.
Nieuwe hobby’s.
Misschien zelfs een nieuwe versie van jezelf.
En voor je het weet zit je met een kop koffie in de tuin, drie ideeën voor je bedrijf, twee ideeën voor een blog, een nieuw plan voor je interieur en een ingeving waarvan je zeker weet dat die briljant is.
Tot je de volgende ochtend niet meer weet wat die ingeving ook alweer was.
Dank je wel, Mercurius.
Maar goed.
Als het universum de afgelopen week iets duidelijk heeft gemaakt, dan is het wel dat je nooit precies weet wat er gaat gebeuren.
Neem bijvoorbeeld Sam.
Mijn trouwe Cane Corso.
Ik besloot hem eens lekker te verwennen met een bezoekje aan een hondenwasstraat.
Ja, dat bestaat echt.
Een soort wellnesscentrum voor honden.
In mijn hoofd zag ik mezelf al professioneel een fris gewassen hond verzorgen.
Een ontspannen Sam.
Een ontspannen Patricia.
Misschien zelfs een beetje elegant.
De werkelijkheid verliep iets anders.
Sam kwam schoon naar buiten.
Ik kwam eruit alsof ik persoonlijk het volledige wasprogramma had meegedraaid.
Mijn kleding nat.
Mijn schoenen nat.
Mijn haar nat.
Mijn humeur uitstekend.
Want Sam vond het geweldig.
Die liep daarna rond alsof hij net een luxe spaweekend in Monaco had doorgebracht.
Zijn vacht glom.
Zijn borst vooruit.
Zijn blik zei:
“Dit mag voortaan elke week.”
Mijn blik zei:
“Dat gaan we nog even bespreken.”
Alsof dat nog niet genoeg avontuur was, liep ik later die week een dierenwinkel binnen.
Gewoon even rondkijken.
Rustig.
Ontspannen.
Niets aan de hand.
Totdat ik ineens bijna achterover struikelde over een huishoudtrapje.
Niet omdat ik zo onhandig ben.
Nou vooruit, misschien een klein beetje.
Maar vooral omdat ik ineens oog in oog stond met een slang.
Een medewerker stond het dier enthousiast te laten zien aan een vrouw en een kindje.
Ik had alleen de medewerker niet gezien.
En de slang ook niet.
Totdat hij wel heel nadrukkelijk aanwezig was.
Ineens keek hij recht mijn kant op.
En bewoog hij ook nog eens mijn richting uit.
Ik schrok zo hard dat mijn ziel volgens mij alvast de uitgang had gevonden terwijl mijn lichaam nog in de winkel stond.
De vrouw moest lachen.
Het kindje moest lachen.
De medewerker moest lachen.
De slang keek tevreden.
Alleen ik stond mijn hartslag terug te vinden.
Achteraf was het hilarisch.
Op dat moment iets minder.
En toen kwam de hitte.
Nu moet ik eerlijk zeggen: ik hou van mooi weer.
Ik geniet van zon.
Van lange avonden.
Van buiten zitten.
Van bloemen die overal bloeien.
Van koffie in de tuin.
Van Sam die languit in het gras ligt alsof hij persoonlijk eigenaar is van de zon.
Maar er zijn grenzen.
Mensen zeggen altijd:
“Wat heerlijk hè, 35 graden.”
Ja.
Als je niets hoeft.
Als je in een bikini onder een buitendouche staat.
Met een koud drankje in je hand.
En iemand anders het avondeten maakt.
Dan is 35 graden fantastisch.
Maar probeer eens een föhn vast te houden.
Of urenlang klanten mooi te maken.
Of een hond van ruim zestig kilo een wellnessbehandeling te geven.
Dan ontdek je dat er verschillende soorten warm bestaan.
Lente-warm.
Zomer-warm.
Tropisch-warm.
En de warmte waarbij je jezelf afvraagt of je ongemerkt in een airfryer bent terechtgekomen.
Ik vermoed dat die laatste categorie deze week van toepassing is.
Misschien is dat ook precies waar deze nieuwe maan over gaat.
Niet alles hoeft groots te zijn.
Niet alles hoeft perfect te zijn.
Soms zit geluk in kleine dingen.
In een hond die zichtbaar geniet van een wasbeurt.
In een onverwacht grappig moment.
In een verhaal waar je achteraf hard om kunt lachen.
In een kop koffie op een warme ochtend.
In een wandeling.
In een goed gesprek.
In het besef hoeveel er in een half jaar tijd kan veranderen.
En soms zit spiritualiteit helemaal niet in ingewikkelde voorspellingen.
Soms zit spiritualiteit gewoon in het vermogen om te lachen als het leven weer eens zijn eigen plannen heeft.
Want eerlijk?
Het universum blijft verrassingen sturen.
De ene keer in de vorm van een nieuwe kans.
De andere keer in de vorm van een slang.
En als Mercurius straks officieel retrograde gaat, dan wens ik jullie vooral veel succes, veel geduld en een gezonde dosis humor.
Want uiteindelijk komt alles goed.
En mocht je de komende weken iets kwijt zijn…
Kijk dan eerst even op je hoofd.
Daar blijkt verrassend vaak je zonnebril te liggen.
Of kijk even in de koelkast.
Daar ligt vaak ook je telefoon.
Vraag me niet hoe ik dat weet😉
Patricia🌸
Reactie plaatsen
Reacties