De maan, opvliegers en carnaval: waarom het universum momenteel chaos met confetti serveert
Voel jij je de laatste tijd ook alsof je tegelijkertijd een spirituele wijze bent… én iemand die emotioneel kan instorten omdat de pindakaas op is?
Gefeliciteerd. Je zit midden in stevige maanenergie. En nee, dat verzin je niet. Je brein werkt prima. Het is gewoon het universum dat besloten heeft om even op de emotionele volumeknop te leunen alsof het een DJ is die net zijn espresso op heeft.
De maan beweegt namelijk razendsnel door de dierenriem en beïnvloedt – astrologisch gezien – ons onderbewuste, onze emoties, intuïtie en hoe veilig we ons voelen. Zie de maan als de innerlijke thermostaat van je ziel. En momenteel lijkt die thermostaat af en toe te denken: laten we vandaag tropisch regenwoud combineren met Siberische winter. Een beetje zoals hormonale toestanden die ineens besluiten dat ze óók kosmisch ondersteund willen worden. Universele opvliegers, zeg maar.
Wat er energetisch gebeurt, is dat we in een fase zitten waarin de maan ons uitnodigt om oude emoties, spanningen en patronen te voelen die we normaal gesproken elegant onder het tapijt schuiven. En met “elegant” bedoel ik natuurlijk: negeren tot je ineens huilt om een reclame van een hond die koekjes eet.
Daarnaast zitten we astrologisch in een periode waarin meerdere planetaire energieën vragen om herstructurering en emotionele eerlijkheid. Dat klinkt heel volwassen en spiritueel. In de praktijk betekent het vaak dat je ineens realiseert dat je grenzen hebt. En dat mensen daar niet altijd blij van worden. Ongemakkelijk? Ja. Nodig? Ook ja.
De maan werkt namelijk cyclisch. Ongeveer elke 28 dagen doorlopen we een volledige emotionele reset. Tijdens bepaalde fasen – zoals wanneer de maan groeit of afneemt – worden we uitgedaagd om los te laten, te reflecteren of juist intenties te zetten. Het probleem is alleen dat niemand ons ooit heeft verteld dat loslaten soms voelt alsof je innerlijke dramaqueen auditie doet voor een hoofdrol in een soapserie.
Maar goed, terwijl de kosmos ons dus emotioneel aan het detoxen is, staat er tegelijkertijd iets totaal anders op de planning: carnaval.
Ja hoor. Het moment waarop de samenleving collectief besluit dat volwassenheid overrated is en dat het volstrekt logisch is om zich massaal in traditie en feestgedruis te storten. En geloof me, hier wordt dat niet half gedaan.
In Bergen op Zoom betekent carnaval bontjassen, boerenkielen, rode zaddoeken, bontmutsen voor de vrouwen, lange leren jassen voor de mannen, gordijnen om de nek en outfits vol lampjes en creativiteit. Pure Bergse traditie. Een feest dat mensen van heinde en ver aantrekt en waarbij generaties samenkomen om te vieren, lachen en de boel even heerlijk los te laten.
En weet je wat het ironische is? Vanuit astrologisch en energetisch perspectief is carnaval eigenlijk briljant getimed.
Wanneer planetaire energieën ons vragen om oude rollen, patronen en verwachtingen los te laten, ontstaat er ruimte om te experimenteren met identiteit. Carnaval is letterlijk een energetisch speelveld waarin je even iemand anders mag zijn. Of eerlijker gezegd: waarin je soms juist dichter bij jezelf komt, omdat sociale maskers tijdelijk vervangen worden door… nou ja… andere maskers, maar dan met bont, lampjes en een flinke dosis Brabantse gezelligheid.
Daarnaast activeert collectief feestvieren iets wat in astrologie wordt gekoppeld aan groepsenergie en verbinding. Mensen vergeten even hun dagelijkse zorgen, hun to-do lijsten en hun existentiële crises over of ze hun planten wel genoeg water geven. Het creëert een tijdelijke energetische reset waarin lachen, muziek en samenzijn het overnemen van controle en structuur.
En alsof het universum dacht: “We gooien er nog een schepje bovenop”, is deze periode voor veel mensen ook een aanloop naar persoonlijke jaarcycli. Rond verjaardagen begint energetisch gezien namelijk een nieuwe zonneronde. Een soort kosmisch nieuwjaar, maar dan persoonlijk. Een moment waarop je – bewust of onbewust – evalueert wie je bent geworden en waar je energie naartoe wil.
Wat deze combinatie van maanenergie, planetaire verschuivingen en sociale vieringen zo interessant maakt, is dat het ons confronteert met balans. En balans is astrologisch gezien nooit een statische toestand. Het is meer alsof je probeert te surfen terwijl iemand ondertussen het weer, de golven en de zwaartekracht blijft aanpassen.
Je kunt je dus tegelijkertijd voelen alsof je diep wil reflecteren over je levenspad… én alsof je zin hebt om te dansen, lachen en samen herinneringen maken.
Dat is geen tegenstrijdigheid. Dat is mens zijn.
Astrologie leert ons namelijk dat groei zelden netjes en lineair verloopt. Het is rommelig. Cyclisch. Soms inspirerend en soms gewoon verwarrend. Net zoals de maan nooit hetzelfde gezicht laat zien, veranderen wij ook constant.
Dus als je merkt dat je emoties intenser zijn, dat je meer behoefte hebt aan verbinding, of dat je jezelf afvraagt waarom je ineens diep nadenkt over het leven terwijl je eigenlijk alleen chips wilde pakken — adem rustig in. Je bent niet gek. Je bent afgestemd.
Misschien is de echte les van deze periode niet dat we alles moeten begrijpen of controleren. Misschien vraagt deze energie simpelweg of we bereid zijn om te voelen, te lachen, los te laten en af en toe niet zo verschrikkelijk serieus te doen over onze persoonlijke groeiprocessen.
Want laten we eerlijk zijn: spirituele ontwikkeling klinkt heel verheven… totdat je beseft dat het soms gewoon betekent dat je leert huilen, lachen, dansen en grenzen stellen binnen dezelfde week.
Dus vier het leven. Rust wanneer je dat nodig hebt. Trek een masker op als je zin hebt om te spelen met identiteit. En onthoud dat de kosmos niet verwacht dat je perfect meebeweegt.
De maan verandert continu.
Planeten verschuiven.
Energieën dansen hun eigen chaotische choreografie.
En wij bewegen er ondertussen gewoon mee, soms dansend, soms struikelend, maar altijd groeiend.
Patricia🌸
Reactie plaatsen
Reacties